درمان بیماری سل
لیلی دختری 10 ساله بود که سال گذشته توسط انجمن “دوستداران کودک شهر ری” به انجمن ما ارجاع داده شد.
این کودک با جثه ضعیف همچون یک کودک 5-6 ساله به نظر میآمد. وضعیت اقتصادی خانواده بسیار ضعیف و همگی درگیر سوء تغذیه بودند. پدر درگیر اعتیاد و به علت حمل مواد مخدر، مدتی در زندان و به تازگی آزاد شده بود.
اولین بار در تاریخ 25/03/1402 خانم دکتری کودک را معاینه کردند و در کنار اهدای داروهای تقویتی برای بررسی دل دردهای مزمن کودک، آزمایش و سونوگرافی نیز تجویز کردند.
لیلی پس از مصرف داروها و انجام آزمایش و سونوگرافی، از طرف پزشک تریاژ به متخصص گوارش کوکان ارجاع داده شد. در 21/04/1402 وی تحت بررسی قرار گرفت و پس از انجام دوبارهی آزمایشها و گرافی با وجود عدم تغییر و بهبود دردها با تشخیص دکتر مشکوک به سل شناخته شد. “سل” خطرناکترین بیماری عفونی است و به گفتهی متخصصان این بیماری علائم بسیاری از بیماریهای دیگر را تقلید میکند، همین موضوع تشخیص اولیهی بیماری را دشوار میکند.
با این تشخیص لیلی به متخصص عفونی ارجاع داده شد. پزشک جدید بررسیهای لازم را انجام داد و بعد از آزمایش و تصویربرداریهای مورد نیاز، نظر این متخصص خلاف نظر متخصص قبلی و عدم ابتلا به سل بود؛ کودک با یبوست شدید و وجود میکروب در معده به دکتر اول برای ادامه درمان ارجاع داده شد.
لیلی دوباره تحت درمان قرار گرفت و تا اسفندماه این درمان ادامه داشت. تا پایان اسفند نیز آزمایشها و اسکن و سونوگرافیها به طور مستمر انجام میشد و با وجود مدفوع باقی مانده در روده، داروهایی برای دفع راحتتر تجویز شد، اما شک پزشک به سل همچنان پابرجا بود.
در اواخر فروردین، با توجه به کاهش شدید وزن، اشتها و عدم بهبود، لیلی دوباره توسط پزشک ویزیت و مشخص شد تودهی موجود در شکم، مدفوع نبوده است. پس به علت وجود توده کیستیک شکمی و لزوم تشخیص بافت توده لیلی عزیزمان در تاریخ 12 اردیبهشت در بیمارستان مفید بستری شد.
لیلی روزهای زیادی را با درد به شب رساند و ما راههای زیادی را رفتیم و برگشتیم تا به تشخیص نوع بیماری در وجود نحیف او برسیم. در تاریخ 20 اردیبهشت، با مشخص شدن نتیجهی آخرین آزمایشها، ابتلا به سل شکمی تأیید و لیلی به بخش عفونی منتقل شد.
با تایید این بیماری مادر و بقیهی اعضای خانواده نیز توسط شبکه بهداشت محلی بررسی شدند که ابتلا به سل و یا عدم آن مشخص شود.
حالا به غیر از هزینههای تشخیص، هزینه بالای بستری در بیمارستان و اتاق ایزوله نیز به پروندهی لیلی اضافه شد. تهیهی داروهای این بیماری نیز بسیار زمانبر بود.
خانوادهی لیلی به علت مشکلات شدید اقتصادی حتی برای تهیهی مواد غذایی روزانهی خود نیز با مشکل مواجه بودند. به همین دلیل انجمن مردمنهاد همیاری با کودکان بخش زیادی از هزینههای رفت و آمد به مراکز درمانی را تقبل کرد.
اکنون لیلی در خانه دورهی درمان را طی میکند و هر روز با قدرتی بیشتر به استقبال فردایی روشن میرود.
برای ما روشن است که همهی کودکان حق دارند در جهت سلامتی خود به بهترین و با کیفیتترین درمان دسترسی داشته باشند. ما اینجاییم تا با همیاری شما امید را به دلهای ناامید و چشمهای نگران برگردانیم.
پ.ن: اسم فرزند معنوی ما به دلیل حفظ حریم شخصی تغییر کرده است.